Jacek Dyrzyński. Malarstwo

Jacek Dyrzyński. Malarstwo 

proj. graficzny Błażej Ostoja Lniski

Jacek Dyrzyński – artysta malarz, studiował na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie w latach 1966–1972. Dyplom z wyróżnieniem zrealizował w pracowni prof. Aleksandra Kobzdeja, aneks z grafiki w pracowni prof. Haliny Chrostowskiej, ale swoją karierę akademicką związał z prof. Romanem Owidzkim i jego Pracownią Kompozycji Brył i Płaszczyzn. Jacek Dyrzyński to znakomity malarz wiązany z nieortodoksyjnym nurtem geometrycznym polskiego malarstwa współczesnego. Reprezentant zaskakująco interesującego pokolenia malarzy debiutujących w latach 70. XX wieku, które wniosło znaczący, często jeszcze nierozpoznany wkład twórczy do historii malarstwa polskiego. Wieloletni pedagog i dziekan Wydziału Malarstwa ASP w Warszawie, prorektor uczelni w latach 1999–2005. Profesor zwyczajny. Jacek Dyrzyński zaproponował własną malarską interpretację procesu transformacji światła, barwy, przestrzeni i materii: faktury i reliefu – w obraz malarski. Stworzył indywidualną syntezę elementarnych cząstek malarstwa pozbawionych jakichkolwiek relacji semantycznych. Postawił na tworzenie układów elementów wyłącznie plastycznych, których odbiór odbywa się na fali rezonansu sensualnego z wyłączeniem odniesień treściowych. Na skutek tej radykalnej decyzji artystycznej powstało malarstwo, w którym Jacek Dyrzyński odsłania niezwykłe bogactwo zależności plastycznych, jakie zachodzą między barwami, światłem, formami i przestrzenią. Skupia w nim wysublimowaną uwagę, o niezwykłej sile koncentracji, wyłącznie na plastycznym aspekcie działania obrazu malarskiego. Jego znakiem rozpoznawczym, charakterystycznym malarskim sygnałem, stał się moduł kwadratu. Przyjął go i konsekwentnie stosuje jako niezmieniającą się idealną formę, w którą wpisuje uniwersalne bogactwo języka malarstwa, podporządkowanego wyłącznie czystej grze malarskiej. Zaskakującym aspektem malarstwa Jacka Dyrzyńskiego jest transgresja jego reliefowych form obrazowania w pobliże obiektu. Zachowując całkowicie malarski warsztat i system obrazowania, wyzbył się iluzyjnej przestrzeni na rzecz przestrzeni konkretnej i uczynił krok w stronę formy znajdującej się na pograniczu obrazu i obiektu. [Artur Winiarski, Nota na okładce]

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie © 2017

Korzystamy z technologii ciasteczek. Przeglądając naszą stronę zgadasz się na używanie ich. Polityka cookies.Rozumiem